﻿Wpis 2: straszna pustka na moim niebie

Wszystko gra i buczy. Mamy tyle skrzyń z elektroniką, że nie wiemy, co z nimi zrobić, ale od przybytku głowa nie boli. Zresztą nie ma co narzekać, bo możemy w naszej ładowni znaleźć mnóstwo przydatnych rzeczy. Na przykład wodę albo hiperpaliwo.

No bo... Co się robi z czymś, czego ma się za dużo? Sprzedaje się, no nie? A kupuje się to, czego brakuje. O to biega w handlu!

Ale tutaj to nie wypali, bo nie ma ani kupców, ani sprzedawców. Sam gada, że trzeba być głupim jak but, żeby nie zabierać znalezionych zasobów. I ma rację. No i przywlekliśmy kupę skrzyń z tego wraku odkrytego wczoraj. Teraz nasza ładownia jest wypchana po brzegi niepotrzebnym ustrojstwem, a Katie ciągle marudzi, że potrzebujemy więcej prętów do rdzenia.

Gdzieś w kosmosie muszą być ludki, które mają tyle prętów energii, że robią z nich wykałaczki. I może potrzebują płytek drukowanych! Albo owoców! A tych ci u nas dostatek. Taa... Gdzieś tam musi być ktoś, z kim machniemy jakiś handel...

Pewnie najtrudniej będzie takiego ktosia znaleźć.

++KONIEC WPISU++
