﻿Wpis 3: uczciwy biznes

Ciekawa rzecz: spotkaliśmy przyjaźnie nastawione towarzystwo w białych ciuchach. To znaczy było przyjazne, dopóki Glass nie nazwał ich sektą. Bo wtedy totalnie się wkurzyli. I pewnie cyngle poszyłyby w ruch, gdyby nie Doc – ten to ma gadane. 

Jak już się uspokoiło i Glass wrócił na nasz statek, zaczęliśmy nawijkę o nadwyżkach, zasobach i takich tam. Okazało się, że nasi nowi, absolutnie-nie-z-sekty kumple wprost marzą o owocach. A ja im na to: "No proszę, tak się składa, że my owoców mamy po sufit ładowni. Może się dogadamy".

No i zaczęło się dobijanie targu. Doc ich sobie urobił. I teraz lecimy sobie ździebko lżejsi o owoce, ale z mnóstwem wody, hiperpaliwa i – ku uciesze Katie – prętów energii.  W sumie to dali nam tyle wody, że sami mogliby sobie dzięki niej wyhodować dużo więcej żarcia niż to, co od nas kupili. 

I tak se pomyślałem... Że może dałoby radę z takich handelków wyżyć. Ryzyko jak każde inne, więc... 

Czemu nie?

++KONIEC WPISU++
