﻿Günlük 1: Sağdan İkinci Yıldız

Şey… HSS Call Me Crazy, gemi günlüğü, ilk kayıt, Kaptan Floyd Pierce. Uçabilen gerçek bir gemimiz olduğuna göre artık bir tane yazmaya başlamam gerektiğini düşündüm. Bugün hipersürücüyü kurduk yani yola çıkmaya hazırız! Biz geliyoruz Eden!

...Brown benim fazla iyimser olduğumu düşünüyor. Düşünmeyi seviyorum, bilirsin işte… Şu anda her şey çok karanlık, bizim gibi küçük ışıklar bir o kadar daha parlamalı.

Evet, sen de dostum. +gülüyor+ Bana el hareketi çekti. Her neyse...

Yani, aşağısı kötüydü. Gerçekten çok kötü. Londra bugünlerde su altında ve mekiği sığınağımıza götürmeden bir hafta önce caddede yüzen bir ceset gördüğüme yemin ederim. Artık bununla uğraşmak zorunda olmadığım için mutluyum. Geride bıraktığımız zavallılar için üzülüyorum ama bu programı hemen başlatmaktan başka yapılabilecek bir şey yok, değil mi?

İyileşmeden önce yalnızca daha da kötüleşecek ve insanların gidecek bir yeri olmadıkça daha da kötüleşmeye devam edecek…

Tüm panolar ve sosyal medya bu söylenti veya fikir gibi şeyle çalkalanıyor. Hangisi olduğundan emin değilim ama hepsi, orada bir yerlerde, orada yaşayabilmemize yetecek Dünya gibi bir gezegen olduğunu hayal ediyor. Oldukça net olmalı: Doğru yerçekimine, doğru havaya, doğru... Pek çok şeye ihtiyacı var.

Neyse ki büyük bir galaksimiz var. Dışarıda bir yerlerde böyle bir gezegen olmalı, değil mi?

İnternetteki insanlar buna “Eden” diyor ve sanırım bu bizim görevimiz. Bu gemilerde sonsuza kadar yaşayamayız, değil mi? Hayır. Bir gezegene ihtiyacımız var ve biz... Sanırım Dünya ile birlikte yenisini nasıl mahvetmemeyi öğrendik. Dünya ile çağın gerisinde kaldık.

Eden farklı olacak. Sadece onu bulmamız gerekiyor. Yani... Biz de öyle yapacağız.

++GÜNLÜK GİRİŞİ SONU++
