﻿Günlük 2: Sabaha Kadar Dosdoğru.

Chang benim deli olduğumu düşünüyor. "Floyd, saman renginde küçük bir iğneyi koca bir samanlıkta aramamızı istiyorsun," dedi. En azından bunun odaklanılabilecek bir şey olduğunu söyledim. Bir misyonun olmalı, değil mi? Hayatın içinde sadece sürüklenmezsin, bir şeyi hedefleyip onun üzerinde çalışırsın.

En azından Chef ve Brown benim tarafımdaydı. Blondie…

Aslında tam olarak şöyle söyledi: “Bir gezegeni zaten mahvettik, ikincisini mahvetme hakkını bize ne veriyor?” Ona, hatalarımızdan ders aldığımızı düşündüğümü söyledim. İkna olmuş görünmüyordu ama sonunda desteklenmediğini fark etti ve ranzasında bir şeyler okumaya gitti.

Belki Eden başarılamayacak bir hedef ama en azından bu bize bir amaç veriyor. Bunu söylediğimde Chang ve Brown başını salladı. Chef, devam etmeden önce her adımda yavaşlamamız ve ince eleyip sık dokumamız hakkında bir şeyler homurdandı ancak şahsen ben belirlediğimiz hızı seviyorum. Bu bizi, Dünya'dan beri bizi takip eden tüm diğer gemilerden önde tutar. Bize ulaşan garip hiperuzay mesajı, birçok gemi mürettebatının yozlaştığını söylüyor. Yolsuzluğa ya da şiddete, hatta delirmeye başladıklarından söz edildiğini duyuyorsun.

Pek çoğunun gitmediği bir yöne doğru ilerlemek ve devam etmeden önce ihtiyacımız olanı almak mı? Bu bizi güvende tutar. Yeterince ipucu elde edersek durup derin uzay araştırma uydusu inşa etmek güvenli olabilir. Eden'ı tesadüfen bulmayı bekleyemeyiz, Chang bu konuda haklı. Onu aramamız gerekecek.

Öncesinde birkaç sıçrayış daha...

++GÜNLÜK GİRİŞİ SONU++
