﻿Günlük 3: Azimli yürek ve kararlı irade.

İlk temas. Bunun gerçekten olduğuna hâlâ inanamıyorum. İnsan olmayan bir uygarlığın ilk gerçek fiziksel kanıtını bulduk: Bir uzay gemisi.

Ne yazık ki sahipsizdi ve mürettebattan hiçbir iz yoktu. Mobilyalara dayanarak nasıl göründükleri hakkında bazı teoriler formüle ettik ve kesinlikle insansı değillerdi. Anderson, dört ayaklı olabileceklerini düşünüyor.

Enkazın kaç yaşında olabileceğini tahmin etmeye çalışıyoruz ama başaramıyoruz. Başka bir gezegenden bir şeyin yaşını bulmaya nasıl başlarsın? İmkânsız! Gemide radyometrik tarihleme için yeterli organik madde yoktu ve varsa bile yabancı bir dünya için gerekli temel referans değere sahip değiliz! Belki binlerce yaşında olabilir ya da on binlerce! Onu inşa edenlerin hepsi ölmüş olabilir. Kim bilir? Belki de kıyamet, zamanla her türün başına gelen bir şeydir.

Yine de karanlıkta bir ışık vardı. Kelimenin tam anlamıyla. Tek bir işleyen, güçlü teknoloji parçası. İki adamdan daha büyük: Onu Mary Shelley'e geri getirmek için tam anlamıyla mekiğe bağlamamız gerekti ama şimdi burada, güvertemizin ortasında duruyor. Nereden başlayacağımıza dair hiçbir fikrimiz bile yok. Elimizden gelenin en iyisini yapacağız, sanırım. Ve elimizden gelenin en iyisi ise çok, çok iyi.

Konu açılmışken... Burada oturup günlüğüme şikâyetlerimden bahsedersem hiçbir şey öğrenmeyeceğim, değil mi? Hareketlen, Park: Yapılacak bir bilim var.

++GÜNLÜK GİRİŞİ SONU++
