﻿Günlük 5: Eve Dönüş Yoluna Işık Tut

O kadar meşguldüm ki kişisel günlüğümü güncel tutmayı unuttum. Aklıma gelmişken, buna son kayıt diyebilirim. Yapacak çok işim var, bir tane daha eklemek muhtemelen kötü bir fikir olur. Yine de… Bu küçük hikâye bir sonu hak ediyor.

Daha çok arkadaş edindik. Bu kısa versiyonu.

+Gülüyor+ Bu… Aşırı basitleştirmek olur. Ancak tüm bu maceraları tek bir günlük girişine sığdırmaya nasıl başlayabilirim? Kurtardığımız tüm hayatlar, başımızı soktuğumuz tüm dertler. Zar zor hayatta kalmaya çabaladığımız günler… Ve aramızda bunu başaramayanlar.

Cutter'ı kaybettik. Bir inme. Daha da kötüsü olabilirdi: Onu neredeyse köle olarak kaybediyorduk. Filoda, Cutter onları bir araya getirmek için orada olmasaydı hâlâ tüm parçalarına sahip olamayacak birçok insan var.

Evet, filo dedim. Şimdiye kadar onlarcamız var. Dünya'nın gemi enkazından oluşan gerçek bir göçebe kafilesi. Kimi içeri alacağımız konusunda seçici davranmaya başlamamız gerekti. Çok fazla mürettebatın köle taciri, korsan ya da tarikatçı olduğu ortaya çıktı… Açlıktan kıvranan insanların gözlerinin içine bakıp onları geri çevirmek canımı acıtıyor ama bu kafilede yer kazanan, endişeleneceğim binlerce hayat var. Beslenecek yüzlerce ağız var ve sadaka vermeye asla yetecek kadar yok.

Keşke farklı olsaydı. Belki bir gün olur.

Ben... Bu günlüğü o çaresiz ruhlardan bazılarına vereceğim. Kim bilir, belki herkese ulaşır. Korsanlarla başa çıkabiliriz ve belki de orada bir yerlerde hayır kurumuna ihtiyacı olmayan insanlar vardır. Belki de bir şekilde başaranlar vardır.

Sen bunlardan biriysen; eğer kendi yükünü kaldırabilir, o ağızların beslenmesine ve o gemilerin uçmasına yardımcı olabilirsen, kafilemizde sana verecek yerimiz olabilir.

Sonuçta: Ev, kalbinin olduğu yerdir.

Ben bağımsız sığınak aracı “Starfarer”ın kaptanı Emily Lopez, kaydı sonlandırıyorum.

++GÜNLÜK SONU++
